Zgodnie z art. 28 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pwp za wynalazki nie uważa się w szczególności metod matematycznych, o ile zgłoszenie dotyczy przedmiotu jako takiego.

Algorytmy matematyczne odgrywają istotną rolę w wielu dziedzinach techniki. Jeśli algorytm matematyczny nie stanowi implementacji komputerowej, która skutkuje dalszym efektem technicznym wykraczającym poza normalną interakcję między oprogramowaniem a sprzętem, to taki algorytm jest wyłączony z ochrony patentowej na mocy art. 28 pwp. Przykładem algorytmu jako takiego może być algorytm Euklidesa do obliczania największego wspólnego dzielnika dwóch liczb całkowitych a i b w wersji z odejmowaniem – NWD (a, b).

Algorytm Euklidesa do obliczania największego wspólnego dzielnika dwóch liczb całkowitych a i b w wersji z odejmowaniem – NWD (a, b)

Jeśli zastrzeżenie patentowe odnosi się wyłącznie do sposobu obliczania NWD (a, b) dla dwóch liczb całkowitych, to algorytm taki jest wyłączony z patentowania, gdyż uznaje się go za metodę matematyczną jako taką.

Jeśli zastrzeżenie patentowe odnosi się do sposobu kodowania informacji, w którym użyto urządzenia wykorzystującego algorytm Euklidesa, który skutkuje dalszym efektem technicznym poprawiającym określony parametr, to algorytm taki nie jest wyłączony z patentowania i uznaje się go za metodę matematyczną nie jako taką.

Kolejnym przykładem algorytmu jako takiego jest cykliczny kod nadmiarowy CRC (ang. Cyclic Redundancy Code) wykorzystywany do wykrywania przypadkowych błędów pojawiających się podczas przesyłania i gromadzenia danych binarnych.

Jeśli zastrzeżenie patentowe odnosi się wyłącznie do sposobu obliczania CRC, to algorytm taki jest wyłączony z patentowania, gdyż uznaje się go za metodę matematyczną jako taką.

Jeśli zastrzeżenie patentowe odnosi się do sposobu przesyłania informacji, w którym użyto urządzenia wykorzystującego nadmiarowe kody detekcyjne CRC skutkujące dalszym efektem technicznym, jakim jest kontrola otrzymanych danych, to algorytm taki nie jest wyłączony z patentowania i uznaje się go za metodę matematyczną nie jako taką.

Kolejnym przykładem algorytmu jako takiego jest korekcyjny kod Hamminga wykorzystywany do wykrywania i korygowania przypadkowych błędów pojawiających się podczas przesyłania i gromadzenia danych binarnych, przy czym korekta obejmuje przekłamanie tylko na jednym bicie.

Jeśli zastrzeżenie patentowe odnosi się wyłącznie do sposobu obliczania kodu Hamminga, to algorytm taki jest wyłączony z patentowania, gdyż uznaje się go za metodę matematyczną jako taką.

Jeśli zastrzeżenie patentowe odnosi się do sposobu przesyłania informacji, w których użyto urządzeń wykorzystujących kod korekcyjny Hamminga skutkujący dalszym efektem technicznym, jakim jest kontrola otrzymanych danych i brak konieczności ponawiania transmisji przy jednobitowym błędzie, to algorytm taki nie jest wyłączony z patentowania i uznaje się go za metodę matematyczną nie jako taką.

Przedmiotem chronionego wynalazku CII wykorzystującego algorytmy matematyczne może być:

  • sposób sterowania urządzeniem przy użyciu algorytmu matematycznego nie jako takiego zrealizowanego przy użyciu programu komputerowego lub innych modułów programowalnych skutkujący dalszym efektem technicznym;
  • urządzenie wykorzystujące sposoby sterowania przy użyciu algorytmu matematycznego nie jako takiego, określonego zastrzeżeniem niezależnym dotyczącym sposobu zrealizowanego przy użyciu programu komputerowego lub innych modułów programowalnych, skutkujące dalszym efektem technicznym;
  • produkt komputerowy jako fizyczne medium do przechowywania programu komputerowego wykorzystującego algorytm matematyczny, zdefiniowanyzastrzeżeniach patentowych jako produkt komputerowy, tj. nośnik danych, medium przechowujące czy komputerowo odczytywalny nośnik, przechowujący program, który po załadowaniu do komputera i uruchomieniu skutkuje dalszym efektem technicznym wykraczającym poza normalną fizyczną interakcję między programem a urządzeniem, na którym pracuje (uznaje się, że ma wtedy charakter techniczny i nie podlega wyłączeniu z ochrony patentowej).

Przy ocenie wkładu technicznego dla wynalazku CII wykorzystującego algorytmy matematyczne ocenia się, jaki efekt techniczny powoduje zastosowanie algorytmu w urządzeniu lub w sposobie. Ocenia się, czy metoda matematyczna służy celowi technicznemu. Przykładowo przy wykrywaniu osób przy użyciu kamer bierze udział szereg różnych metod matematycznych obejmujących wstępne rozpoznawanie obrazu, tj. np. segmentację. Obrazy można poddać analizie w celu policzenia liczby osób znajdujących się w środkach komunikacji miejskiej. Prawidłowo przeprowadzona na potrzeby tego zadania segmentacja obrazów powinna doprowadzić do tego, że obraz po segmentacji zawierać będzie tylko obszary prezentujące poszczególne twarze osób oraz tło, czyli scenę. Nie powinny zostać wyróżnione obszary reprezentujące odblaski światła na twarzach oraz cienie rzucane przez poszczególne osoby. Segmentacja obrazów uważana jest za jedno z najtrudniejszych i równocześnie najważniejszych zadań, jakie występują w widzeniu komputerowym i widzeniu maszynowym, dlatego też metody matematyczne w tej dziedzinie odgrywają istotną rolę.

Zastosowanie matematycznej metody segmentacji obrazu, która wyodrębni twarz osoby przemieszczającej się w środkach komunikacji miejskiej, może być uznane za wkład do techniki dla wynalazku CII, o ile zastosowana w sprzęcie komputerowym metoda będzie skutkowała dalszym efektem technicznym, takim jak np. szybsze ustalenie pozycji oczu, ust, czy też dokładniejsze usunięcie odblasków.

Przy zastrzeganiu wynalazku CII wykorzystującego metody matematyczne opis wynalazku powinien ujawniać szczegóły zastosowanego algorytmu w stopniu umożliwiającym jego realizację oraz problem techniczny, jaki rozwiązano w wyniku zastosowaniu algorytmu metody matematycznej w rozumieniu art. 33 pwp.