Kod literowy (po którym może też wystąpić cyfra) pozwalający określić rodzaj publikacji; zazwyczaj kod A oznacza zgłoszenie patentowe, B opis patentowy, U zgłoszenie wzoru użytkowego, Y opis ochronny wzoru użytkowego, S opis ochronny wzoru przemysłowego, T tłumaczenie.

Procedura stosowana w przypadku znaku towarowego Unii Europejskiej (ZTUE) i rejestracji międzynarodowej. Jeżeli ZTUE przestaje istnieć, można dokonać jego konwersji w znaki towarowe, które są ważne w niektórych państwach członkowskich. Konwersja jest szczególnie przydatna w radzeniu sobie z możliwymi problemami związanymi z jednolitym charakterem ZTUE. Na przykład jeżeli znak towarowy UE ma problemy z rejestracją jedynie w jednym lub w kilku krajach w oparciu o bezwzględne przesłanki lub w związku ze sprzeciwem opartym na wcześniejszym prawie ważnym wyłącznie w jednym kraju lub w kilku krajach, zgłaszający ZTUE może zwrócić się o konwersję ZTUE w indywidualne, krajowe zgłoszenia znaków towarowych w innych krajach, w których te bezwzględne przesłanki lub podstawa sprzeciwu nie mają zastosowania. Można również dokonać konwersji rejestracji międzynarodowych w krajowe zgłoszenia znaków towarowych w państwach członkowskich UE i we wskazanie stron porozumienia madryckiego lub protokołu madryckiego Światowej Organizacji Własności Intelektualnej (WIPO).

Podmiot, który udziela upoważnienia innym osobom, zwykle w umowie licencyjnej, do korzystania z jego przedmiotu własności przemysłowej w określonym zakresie.

W skrócie MKP (ang. - International Patent Classification - IPC)
Klasyfikacja ustanowiona w wyniku Porozumienia Strasburskiego z 1971 r. jest hierarchicznym systemem klasyfikowania wynalazków i wzorów użytkowych, stosownie do zakresu w ośmiu dziedzinach techniki - reprezentowanych symboliką liter:
A - podstawowe potrzeby ludzkie;
B - różne procesy przemysłowe, transport;
C - chemia, metalurgia;
D - włókiennictwo, papiernictwo;
E - budownictwo, górnictwo;
F - budowa maszyn , oświetlenie, ogrzewanie, uzbrojenie, technika minerska;
G - fizyka;
H - elektrotechnika.

Pełen symbol MKP zbudowany jest z działu, klasy, podklasy, grupy oraz podgrupy (np.: A01B1/00, gdzie - A reprezentuje dział, A01 - klasę, A01B - podklasę, A01B1 - grupę, A01B1/00 - podgrupę).
Wersją źródłową MKP jest tekst opracowywany, aktualizowany i publikowany przez Światową Organizację Własności Intelektualnej.
MKP ma obecnie w wielu krajach - obok wersji na nośniku papierowym - postać elektroniczną, przetłumaczoną na języki narodowe. Jednym z celów funkcjonowania MKP jest wyszukiwanie zarówno opisów przyporządkowanych symbolom tej klasyfikacji, jak też - wyszukiwanie w licznych bazach dokumentów patentowych, gdzie symbol MKP jest najważniejszym (najbardziej skutecznym) kryterium wyszukiwawczym.

1. (w sensie obiektywnym) postępowanie niezgodne z dyspozycją normy prawnej, zagrożone sankcją, np. bezprawne oznaczenie wyrobu w sposób sugerujący, że korzysta on z ochrony patentowej czy znaku towarowego. 2. (w sensie subiektywnym) naruszenie prawa podmiotowego polegającego na wkroczeniu w sferę możliwości postępowania zastrzeżoną dla uprawnionego, np. korzystanie bez stosownego zezwolenia (licencji) z cudzego prawa ochronnego/prawa z rejestracji, bezpodstawne podawanie się za autora lub współautora utworu, niewykonywanie obowiązków wynikających z umowy itp.

Warunek wymagany do uzyskania patentu/prawa ochronnego na wzór użytkowy. Wynalazek/wzór użytkowy uważa się za nowy, jeśli nie jest on częścią stanu techniki.

Jeśli wynalazek jest oczywisty, to znaczy, że znawca o zwykłych umiejętnościach w danej dziedzinie techniki może łatwo wywnioskować go z publicznie dostępnych informacji (stan techniki).

Obywatel państwa członkowskiego (pod tym pojęciem rozumie się m.in. obywateli państw członkowskich oraz członków ich rodzin, obywateli państw trzecich, którym przysługuje prawo podjęcia zatrudnienia lub samozatrudnienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, cudzoziemców posiadających zezwolenie na pobyt czasowy, cudzoziemców, którym w Rzeczypospolitej Polskiej nadano status uchodźcy lub udzielono ochrony uzupełniającej) uprawniony w państwie członkowskim do wykonywania czynności z zakresu pomocy w sprawach własności przemysłowej tymczasowo i okazjonalnie wykonujący te czynności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Osoba, która podejmuje świadczenie usług transgranicznych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana złożyć Krajowej Radzie Rzeczników Patentowych pisemne oświadczenie o podjęciu świadczenia takich usług (osoba ta ma obowiązek poinformować Krajową Radę Rzeczników Patentowych o zamiarze świadczenia usług transgranicznych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej również w każdym kolejnym roku działalności).

Prawo wyłącznego korzystania z wynalazku w sposób zarobkowy lub zawodowy na obszarze danego państwa

1. patent europejski - patent przyznawany przez Europejski Urząd Patentowy, który obejmuje wybrane państwa należące do Europejskiej Organizacji Patentowej;
2. patent dodatkowy - patent na ulepszenie lub uzupełnienie wynalazku, które posiada cechy wynalazku, a nie może być stosowany samoistnie.

Osoba zawodowo zajmująca się reprezentowaniem strony w sprawach własności przemysłowej przed Urzędem Patentowym wskazana w ustawie Prawo własności przemysłowej tj. rzecznik patentowy, adwokat, radca prawny, osoba świadcząca usługi transgraniczne w rozumieniu ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych.