Słowo Definicja
Dowód pierwszeństwa z wystawy

Dowód pierwszeństwa uprzedniego wynikającego z wystawienia wynalazku, znaku towarowego, wzoru przemysłowego, a także wzoru użytkowego na międzynarodowej wystawie oficjalnej lub oficjalnie uznanej albo wystawie w Rzeczpospolitej Polskiej wskazanej przez Prezesa UPRP w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym RP „Monitor Polski. Składa się z zaświadczenia kierownika wystawy o wystawieniu wynalazku, znaku towarowego, wzoru przemysłowego lub wzoru użytkowego oraz opisu, rysunku wystawionego przedmiotu, a w przypadku wystaw organizowanych poza terytorium Polski, także dokumentu stwierdzającego publiczny i oficjalny charakter wystawy.

Elektroniczne zbiory informacji patentowej

Zbiory informacji patentowej, jakie gromadzi i udostępnia UPRP składają się między innymi z pełnych tekstów opisów. Jednymi z kryteriów systematycznego porządku gromadzenia są:

  • NUMERY zgłoszeń - unikatowe numery nadawane wpływającym do UPRP zgłoszeniom;
  • NUMERY praw wyłącznych - unikatowe numery nadawane w związku z decyzjami o udzieleniu praw wyłącznych.

Informacje o zgłoszeniach i udzielonych prawach opatrzone ww. numerami są, zgodnie z procedurą oraz praktyką UPRP, ujawniane publicznie w różnych wydawnictwach (np. BUP, WUP) i bazach danych. W ślad za ujawnieniem - w miarę postępującej procedury - publikowane są kopie pełnych tekstów:

  • OPISÓW zgłoszeń (oryginalnie wniesionych przez zgłaszających - opisów, zastrzeżeń, rysunków);
  • OPISÓW patentowych i ochronnych (w postaci oficjalnych publikacji nakładem Wydawnictw UPRP).

Do czasu wydania i uprawomocnienia się decyzji o udzieleniu prawa - w wydawnictwach, bazach danych i systemach wyszukiwawczych - znajdziemy TYLKO informacje o danych zgłoszeniach.

Jeśli danym zgłoszeniom zostaną udzielone prawa, w wyżej wymienionych systemach pojawia się informacja opatrzona drugim numerem (numerem prawa wyłącznego), który staje się dodatkowym kryterium związanym z danym zgłoszeniem.

eOLF

Akronim, gra słów - epoline online filing - zgłaszanie elektroniczne wynalazków w systemie elektronicznego zgłaszania opracowanym przez Europejski Urząd Patentowy.

EPO

Europejski Urząd Patentowy, z ang. European Patent Office, organ wykonawczy Europejskiej Organizacji Patentowej, którego zadaniem jest udzielanie patentów europejskich.

EUIPO

Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, z ang. European Union Intellectual Property Office, Instytucja Unii Europejskiej zarządzająca prawami związanymi z unijnymi znakami towarowymi i wspólnotowymi wzorami przemysłowymi, obowiązującymi w całej UE. Prawa te uzupełniają krajowe prawa własności intelektualnej i są powiązane z międzynarodowymi systemami własności intelektualnej. EUIPO odpowiada również za europejskie obserwatorium do spraw naruszeń praw własności intelektualnej i za bazę utworów osieroconych.

EURO-PCT

Procedura międzynarodowa (PCT) przed Europejskim Urzędem Patentowym (EPO).

Informacja patentowa

Dowolna informacja zawarta lub związana z literaturą patentową, np. nazwa uprawnionego lub dokumenty cytujące.

Innowacja

Nowość, celowo wprowadzona zmiana w technice, organizacji, działalności gospodarczej lub w innej sferze ludzkiego życia.

IPU

Internetowy Portal Usługowy, to platforma, w której zintegrowane zostały wszystkie usługi online świadczone przez UPRP.

Jednolitość

Wymóg dotyczący zgłoszenia wynalazku polegający na tym, że zgłoszenie obejmuje jeden lub więcej wynalazków połączonych ze sobą w taki sposób, że stanowią wyraźnie jeden pomysł wynalazczy.

Klasyfikacja lokarneńska

Międzynarodowa klasyfikacja wzorów przemysłowych wykorzystywana do celów rejestracji wzorów przemysłowych. Powstała w wyniku Porozumienia lokarneńskiego z 1968 r. ustanawiającego tę klasyfikację. Składa się z 32 klas, zawiera alfabetyczny wykaz towarów.

Klasyfikacja nicejska

Międzynarodowa klasyfikacja wykorzystywana do celów rejestracji znaków towarowych. Powstała w wyniku Porozumienia nicejskiego z 1957 r. ustanawiającego tę klasyfikację. Składa się z 34 klas towarowych oraz 11 klas usługowych, zawiera alfabetyczny wykaz towarów.

Klasyfikacja patentowa

System grupowania wynalazków i wzorów użytkowych, np. Międzynarodowa Klasyfikacja Patentowa (IPC).

Klasyfikacja wiedeńska

Międzynarodowa klasyfikacja ułatwiająca prowadzenie poszukiwań w zakresie słowno-graficznych i graficznych znaków towarowych. Powstała w wyniku Porozumienia wiedeńskiego z 1973 r. ustanawiającego tę klasyfikację. Składa się z 29 kategorii.

Know-how

1. (sensu stricto) projekt wynalazczy stanowiący tajemnicę określonego podmiotu gospodarczego. 2. (sensu largo) każda produkcyjna, handlowa lub inna tajemnica podmiotu gospodarczego, nadająca się do wykorzystania w działalności gospodarczej.

Kod rodzaju publikacji

Kod literowy (po którym może też wystąpić cyfra) pozwalający określić rodzaj publikacji; zazwyczaj kod A oznacza zgłoszenie patentowe, B opis patentowy, U zgłoszenie wzoru użytkowego, Y opis ochronny wzoru użytkowego, S opis ochronny wzoru przemysłowego, T tłumaczenie.

Konwersja

Zmiana, zamiana np. zgłoszenia wynalazku na zgłoszenie wzoru użytkowego.

Konwersja unijnego znaku towarowego

Procedura stosowana w przypadku znaku towarowego Unii Europejskiej (ZTUE) i rejestracji międzynarodowej. Jeżeli ZTUE przestaje istnieć, można dokonać jego konwersji w znaki towarowe, które są ważne w niektórych państwach członkowskich. Konwersja jest szczególnie przydatna w radzeniu sobie z możliwymi problemami związanymi z jednolitym charakterem ZTUE. Na przykład jeżeli znak towarowy UE ma problemy z rejestracją jedynie w jednym lub w kilku krajach w oparciu o bezwzględne przesłanki lub w związku ze sprzeciwem opartym na wcześniejszym prawie ważnym wyłącznie w jednym kraju lub w kilku krajach, zgłaszający ZTUE może zwrócić się o konwersję ZTUE w indywidualne, krajowe zgłoszenia znaków towarowych w innych krajach, w których te bezwzględne przesłanki lub podstawa sprzeciwu nie mają zastosowania. Można również dokonać konwersji rejestracji międzynarodowych w krajowe zgłoszenia znaków towarowych w państwach członkowskich UE i we wskazanie stron porozumienia madryckiego lub protokołu madryckiego Światowej Organizacji Własności Intelektualnej (WIPO).

Licencja

Prawo do korzystania z przedmiotu własności na podstawie upoważnienia udzielonego przez uprawnionego do danego prawa  - wynikające zwykle z umowy licencyjnej:

  1. licencja niepełna/ograniczona - licencjobiorca ma ograniczone prawo korzystania z przedmiotu ochrony. Ograniczenia powinny zostać ustalone przez strony w umowie licencyjnej.
  2. licencja niewyłączna - możliwość korzystania z przedmiotu ochrony w określony sposób przez wielu licencjobiorców oraz jednoczesnego korzystania przez uprawnionego;
  3. licencja otwarta - oświadczenie uprawnionego z patentu złożone w urzędzie patentowym o gotowości udzielenia licencji na korzystanie z jego wynalazku. Oświadczenie takie nie może zostać odwołane ani zmienione;
  4. licencja pełna - licencjobiorca ma prawo korzystania z przedmiotu ochrony w takim samym zakresie jak licencjodawca;
  5. licencja przymusowa - udzielone przez Urząd Patentowy zezwolenie na korzystanie z opatentowanego wynalazku innej osoby;
  6. licencja wyłączna - możliwość korzystania z przedmiotu ochrony w określony sposób przez jednego licencjobiorcę.
Licencjobiorca

Podmiot, który na podstawie upoważnienia, wynikającego zwykle z umowy licencyjnej, korzysta z danego prawa własności przemysłowej nie naruszając praw uprawnionego.

login