Przepis art. 129¹ ust. 1 pkt 10 pwp wskazuje kolejną grupę oznaczeń, dla których wyłączona jest możliwość udzielenia prawa ochronnego w sytuacji, gdy zawierają symbol (herb, flagę, godło) obcego państwa, nazwę, skrót nazwy bądź symbol (herb, flagę, godło) organizacji międzynarodowej lub przyjęte w obcym państwie urzędowe oznaczenie, stempel kontrolny lub gwarancyjny, jeżeli zakaz taki wynika z umów międzynarodowych, chyba że zgłaszający wykaże się zezwoleniem właściwego organu na używanie oznaczenia w obrocie.

W ochronie symboli wynikającej z umów międzynarodowych doniosłą rolę pełni w szczególności art. 6ter Konwencji paryskiej (Akt sztokholmski zmieniający Konwencję paryską o ochronie własności przemysłowej z dnia 20 marca 1883 r., Dz. U. z 1975 r. Nr 9, poz. 51), zgodnie z którym ochrona symboli, wymagająca zezwolenia właściwych organów, obejmuje heraldyczne sposoby wyrażania symboli oraz rozciąga się na wszystko, co z punktu widzenia heraldycznego byłoby ich naśladownictwem (art. 6ter ust. 1 lit. A). Biuro Międzynarodowe Światowej Organizacji Własności Intelektualnej (WIPO) prowadzi wykaz symboli chronionych na podstawie art. 6ter Konwencji paryskiej, dostępny w Internecie (www.wipo.int/ipdl/en/6ter/search-struct.jsp).

W wyroku z dnia 12 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podkreślił, że zakres omawianego zakazu dotyczy nie tylko wymienionych symboli jako takich, ale zabrania także rejestracji i używania znaków towarowych, będących pewnego rodzaju imitacją tych symboli, o ile taki rodzaj imitacji stanowi naśladownictwo właściwych tym symbolom cech heraldycznych [zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 października 2010 r., VI SA/Wa 1095/10].

Biały niedźwiadek na tle czerwonego krzyża

(odmowa)

Ochrona szczególnych symboli

1.            Znak Czerwonego Krzyża i Półksiężyca

W art. 38, 44 i 53 Konwencji Genewskiej o polepszeniu losu rannych i chorych w armiach czynnych – i Konwencja Genewska z dnia 12 sierpnia 1949 r. (Konwencje o ochronie ofiar wojny, Dz. U. z 1956 r. Nr 38, poz. 171, Załącznik 2) została uregulowana ochrona Czerwonego Krzyża, zwanego również Krzyżem Genewskim, Czerwonego Półksiężyca oraz Czerwonego Lwa i Słońca na białym polu, jako znaków rozpoznawczych wojskowej służby sanitarnej, a także herbu Konfederacji Szwajcarskiej. W 2005 r. na mocy III Protokołu Dodatkowego do Konwencji Genewskich (ratyfikowanego przez Polskę ustawą z dnia 1 lipca 2009 r., Dz. U. z 2009 r. Nr 127,
poz. 1049) przyjęto nowy znak ochronny – Czerwony Kryształ.

Czerwony krzyż

Czerwony półksiężyc

Czerwony lew z szablą w uniesionej prawej łapie oraz słońcem na grzbiecie

Czerwony kwadrat stojący na jednym z wierzchołków i pusty w środku

Biały krzyż na tle czerwonej tarczy obok biały krzyż na tle czerwonego kwadratu

herb i flaga Szwajcarii

Ponadto zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 1964 r. o Polskim Czerwonym Krzyżu zabronione jest używanie z naruszeniem art. 13 znaku lub nazwy „Czerwony Krzyż” lub „Krzyż Genewski”, jak również wszelkich znaków lub nazw stanowiących ich naśladownictwo
(t.j. z dnia 17 stycznia 2019 r., Dz. U. z 2019 r. poz. 179).

Czerwony krzyż wokół w czerwonym otoku czarny napis Polski Czerwony Krzyż

Czerwony krzyż otoczyny napisem Comite International Geneve poniżej napis ICRC

W czerwony prostokąt wpisany czerwony krzyż obok czerwony półksiężyc

Czerwony krzyż obok czerwony półksiężyc

Znak Polskiego Czerwonego Krzyża Znak Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża Znak Międzynarodowej Federacji Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca Znak Międzynarodowego Ruchu Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca

Przewodnik Ochrony Znaku Czerwonego Krzyża w punkcie 13 wskazuje rodzaje nadużycia Znaku Czerwonego Krzyża w postaci: wiarołomstwa, uzurpacji, naśladownictwa (www.pck.pl/co-robimy/prawo-humanitarne/komisje-eksperckie).

2.            Symbol olimpijski

Osobnym aktem prawnym została uregulowana kwestia ochrony symbolu olimpijskiego i określonych nazw związanych z ruchem olimpijskim [por. Traktat z Nairobi w sprawie ochrony symbolu olimpijskiego, przyjęty w Nairobi w dniu 26 września 1981 r., Dz. U. z 1997 r. Nr 34, poz. 201].